Likdoorns

Een likdoorn, vroeger ook eksteroog genoemd, is een verharde, naar binnen gegroeide eeltkern in de vorm van een puntzakje, met de punt in de huid gericht. Meestal ontstaat de likdoorn in een eeltplek als gevolg van langdurige plaatselijke wrijving en druk. De kleur is glasachtig geel. De eeltkern kan druk uitoefenen op zenuwuiteinden en daardoor erg veel pijn veroorzaken. Op den duur kunnen weefsels zelfs in een ontstekingachtige toestand raken door de constante druk die de likdoorn uitoefent. Likdoorns ontstaan door verkeerde schoenen, door een verkeerde stand van de voet of de tenen, of een combinatie van beide. Likdoorns komen voor onder de bal van de voet, op een hamerteen, of op de knok bij een hallux valgus, onder de nagel, tussen de tenen of in de nagelwal.

De belangrijkste maatregel om een likdoorn te voorkomen is zorgen dat er geen druk meer op komt.
Dat betekent: schoenen dragen die ruim genoeg zijn. Hoge hakken en puntschoenen zijn geen goed idee bij likdoorns. Likdoorns kunnen verdwijnen door ze af te plakken met een ringvormige likdoornpleister, zodat de druk wordt weggenomen. Bij likdoorns tussen de tenen kunnen daar gaasjes of ander zacht materiaal tussen gedaan worden.

Behandeling van likdoorns:
De pedicure kan de likdoorn vakkundig en bijna altijd pijnloos verwijderen. Als dit met regelmaat gebeurt door middel van snijden, frezen en drukvrij leggen kan de likdoorn op den duur kleiner worden en zelfs verdwijnen, mits natuurlijk de oorzaak ook wordt opgeheven. Naast de gewone likdoorn komen er nog een aantal speciale soorten voor: weke likdoorn, vasculaire likdoorn, neurovasculaire likdoorn en zaadlikdoorn.

Soms zijn likdoorns er hardnekkig en blijven ze terugkeren. Afhankelijk van locatie en oorzaak van de likdoorn kan er dan gekozen worden voor een orthese, steunzolen of aangepaste schoenen.